Spastyczność stwardnienia powoduje mimowolne skurcze mięśni, sztywność mięśni
Narządy

Spastyczność stwardnienia powoduje mimowolne skurcze mięśni, sztywność mięśni

Spastyczność wielu stwardnień powoduje mimowolne skurcze mięśni i sztywność mięśni. Spastyczność może być łagodna lub może być dość ciężka - od poczucia napięcia po silny ból i niekontrolowane skurcze.

Istnieją dwa główne rodzaje spastyczności: zginacz i prostownik. Spastyczność zgięciowa dotyczy głównie ścięgien podkolanowych i zginaczy biodrowych, co może utrudniać zginanie kolan lub bioder lub ich prostowanie. Spastyczność ekstensorowa zwykle obejmuje mięsień czworogłowy i przywodziciela, a kolana i biodra mogą być blisko siebie i proste.

Spastyczność jest bardzo częstym objawem w stwardnieniu rozsianym, dotykającym prawie 80 procent pacjentów. Kiedy spastyczność występuje w stwardnieniu rozsianym, przeciwstawne mięśnie kurczą się i relaksują w tym samym czasie w wyniku uszkodzenia neuronów spowodowanego stwardnieniem rozsianym. Ciągłe kurczenie się mięśni w czasie skraca tkankę łączną wokół stawów, powodując przykurcze, co jest stanem, w którym stawy stają się twarde i sztywne.

Spastyczność w stwardnieniu rozsianym może negatywnie wpływać na sposób życia pacjenta, ponieważ może ograniczać ruch i prowadzić do silnego bólu, który uniemożliwia pacjentom uczestniczenie w codziennych czynnościach. Ponadto, jeśli spastyczność nie zostanie poddana leczeniu, może to spowodować alternatywne komplikacje zdrowotne.

Przyczyny, objawy i objawy stwardnienia rozsianego

Główną przyczyną spastyczności w stwardnieniu rozsianym jest demielinizacja, czyli uszkodzenie wyrządzone mielinie., warstwa ochronna, która otacza włókna nerwowe w mózgu i rdzeniu kręgowym. Kiedy mielina zostanie uszkodzona, impulsy nerwowe zostają przerwane, co zapobiega rozluźnieniu mięśni tak szybko, jak powinny, powodując ich mimowolne zaciskanie się lub pozostawanie skurczonym przez długi czas.

Spastyczność spastyczności splotów to infekcje, ból, owrzodzenie lub rozpad skóry, wzrost temperatury wewnętrznej, pełny pęcherz, opatrunek wiążący, ścierający lub drażniący, zaparcia, problemy z posturą, stres, niepokój lub lęk oraz skrajne temperatury otoczenia.

Objawami spastyczności stwardnienia rozsianego są:

  • Zwiększenie odruchów głębokich ścięgien
  • Powtarzające się, rytmiczne ruchy rąk lub stóp
  • Trudności w inicjowaniu ruchów
  • Trudności w rozluźnieniu mięśni
  • Ucisk mięśni
  • Ból
  • Wzory synergii zgięcia lub wydłużenia
  • Zmniejszony zakres ruchu

Zarządzanie spastycznością stwardnienia rozsianego

Możliwości zarządzania spastycznością stwardnienia obejmują opcje farmakologiczne i niefarmakologiczne, jeśli ch połączone razem oferują najlepszą ulgę. Istnieje pięć kluczowych strategii w leczeniu spastyczności stwardnienia rozsianego:

Leczenie problemów, które zwiększają spastyczność: leczyć infekcje, zmęczenie, stres i ból i wprowadzać inne modyfikacje, które mogą zmniejszać spastyczność.

Opracuj specjalny program dla sztywność: rozciąganie bierne, które obejmuje powolne ruchy, aby rozciągnąć mięsień spastyczny, może pomóc poprawić sztywność.

Używaj specyficznych urządzeń mechanicznych: te urządzenia powinny mieć na celu przeciwdziałanie spastyczności i zapobiegać przykurczom. Do urządzeń należą palcowe lub palcowe lub ortezy na nadgarstek, stopę i dłoń.

Zastosuj metody farmakologiczne: Twój lekarz może przepisać ci określone leki, aby pomóc w zapobieganiu i łagodzić spastyczność.

Zastosuj interwencje chirurgiczne: czasami pacjenci ze stwardnieniem rozsianym nie reagują dobrze na leki doustne, więc można zastosować interwencje chirurgiczne w celu opanowania spastyczności.

Terapia spastyczności i opcje leczenia SM

Znalezienie najlepszego leczenia spastyczności stwardnienia współpraca z lekarzem i ważenie dostępnych opcji. Dostępne są różne metody leczenia, więc być może trzeba będzie wypróbować kilka, aby znaleźć najlepszą dla siebie. Oto kilka opcji leczenia i leczenia spastyczności stwardnienia rozsianego:

  • Terapia fizyczna i zajęciowa
  • Leki
  • Chirurgia - istnieją dwa rodzaje operacji: wycięcie części nerwu rdzeniowego w celu złagodzenia bólu i uwolnienia napięcia mięśniowego oraz uwolnienia ścięgna, gdy ścięgna są uwalniane z mięśnia.

Aby ustalić, jakie leczenie wybrać, lekarz oceni sytuację, na przykład, dostrzeże pojęcie ciężkości, oszacuje koszt leczenia, zwabi potencjalne skutki uboczne, oceni, które terapie już wykorzystałeś, sprawdzając, które zadziałało, a które nie, i rozważając korzyści i zagrożenia.

Pracując z lekarzem, możesz uzyskać lepszą kontrolę nad spastycznością i wrócić do regularnego stylu życia przy minimalnej ingerencji.

Utrata pamięci po udarze: przyczyny, objawy i remedia
Miesiąc raka prostaty i zdrowia: choroba Parkinsona, choroba Alzheimera, niewydolność serca, zawał serca, ciśnienie krwi i obrzezanie

Zostaw Swój Komentarz